ตามหาอดีต

ชาติกับโมเดลที่ไม่สมบูรณ์

หัวข้อนี้เป็นความคิดของผมเองนะครับ ก็ศึกษาความน่าจะเป็นในแค่บางด้านเกี่ยวกับ Model การบริหารประเทศกับแนวคิดประชาธิปไตย

ช่วงนี้มีคนทะเลาะกันเรื่องการเมืองค่อนข้างเยอะ เคยอ่านคนวิจารณ์แบบผ่านๆ มีคนเสนอแนวคิดที่ว่าอยากให้คนมีความรู้มีสิทธิ์มีเสียงในการออกเสียงลงคะแนนเท่านั้น ส่วนคนไม่มีความรู้ไม่มีการศึกษานั้นก็ไม่ควรมีสิทธิ์มีเสียงเพราะเป็นกลุ่มที่โดนหลอกได้ง่ายชักจูงง่าย แนวความคิดนี้ค่อยข้างกำหนดลำบากว่าใครมีความรู้หรือไม่มีความรู้ในเรื่องการบ้านการเมือง เพราะมันไม่สามารถวัดได้ นอกจากเรื่องพื้นฐานทางการศึกษา

ผมเชื่อว่าแนวความคิดนี้มีมานานแล้ว อย่างเช่นในรัฐที่ชื่อว่าเอเธนส์ประเทศ กรีก เมืองนี้ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยครับ แต่เป็นลักษณะที่ผมพูดถึงข้างต้น คนนเอเธนส์อาจจะเล็งเห็นปัญหาที่ผมบอกไว้ก็ได้เลย ก็เลยจำกัดจำนวนคนที่มีสิทธิ์มีเสียงในการเลือกตั้งได้แค่กลุ่มหนึ่ง ถามว่ามันเป็นประชาธิปไตยไหม? คนสมัยนี้อาจจะบอกว่า "ไม่ใช่ 100%" (แต่คนสมัยนั้นอาจจะบอกว่า เนี่ยแหละประชาธิปไตยแล้ว)

แต่ก็น่าแปลกใจนะครับ แม้คนเอเธนส์นั้นทุกคนไม่ได้มีสิทธิ์มีเสียง แต่เป็นรัฐที่คนรักประเทศมาก เวลามีสงครามทหารออกไปรบแล้วข้าศึกมาโจมตีเมือง ชาวบ้านชาวช่องที่เป็นแค่พลเรือนก็สามารถป้องกันเมืองได้โดยปราศจากทหาร ผมคิดว่าจริงๆแล้วคนกรีกอาจจะให้ความสำคัญกับคำว่าหน้าที่ของประชาชนและชาติบ้านเมืองมากกว่าคำว่าประชาธิปไตยละมั้ง

ในยุคต่อมาประชาธิปไตยก็ยังไม่ได้พัฒนาเท่าไหร่ ผู้ชายยังคงเป็นเพศที่ได้รับสิทธิ์ประโยชน์ในการมีสิทธิ์มีเสียงในสังคมเท่านั้น ผู้หญิงและทาสทั้งหลายก็ยังคงไม่มีสิทธิ์มีเสียง พอยุคสมัยเปลี่ยนไป คนเริ่มให้ความสำคัญกับคำว่าประชาธิปไตยมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการปฎิวัติในฝรั่งเศส อเมริกา สงครามกลางเมืองต่างๆ ก็ทำให้คนมีสิทธิกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนปัจจุบันกฎหมายก็บอกว่า "ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกัน"

ก็กลับมาวกเข้าที่เดิม ถามว่าจะทำให้คนมีความรู้ทางการเมือง รู้ทันทุกฝ่าย คิดเป็นได้อย่างไร... คำตอบของเรื่องนี้ก็จะเป็นเรื่อง "การศึกษา" ครับ การพัฒนาการศึกษาของเมืองไทยนั้นยังไม่ดีเท่าไหร่เพราะคนยังไม่มีโอกาสทั่วถึง แต่ไม่รู้ว่าถ้าคนมีการศึกษาทั่วถึงแล้วมันจะทำให้ประเทศมีทิศทางไปอย่างไร

ในบางประเทศในยุโรปนั้น คนมีความรู้การศึกษาเกือบ 100% ครับ ถามว่าการให้ความรู้การศึกษาทำให้ประเทศเขาเป็นอย่างไร ถ้าดูจากสถิติแล้วทางระแวกยุโรปแสกนดิเนเวียปัญหาคอรัปชั่นน้อยมากแทบจะอยู่อันดับแรกๆของโลกได้เลย แต่ถามว่าดีไหม? ปัญหาที่เกิดขึ้นก็ตามมาอีกคือปัญหาด้านประชากรอีก พอมีการศึกษามาก คนก็รู้ว่าจะดำรงชีวิตอย่างไร เขาก็มีลูกน้อย แก่ช้าเพราะใส่ใจสุขภาพ ทำงานดีๆกันทั้งนั้น ต่อไปประเทศเหล่านี้ก็มีปัญหาด้านประชากรแน่ๆ

ก็พูดง่ายๆคือถ้าทุกคนจบ ป. ตรี อย่างต่ำหมด ชนชั้นแรงงานก็จะน้อย บางทีก็อาจจะต้องจ้างชาวต่างชาติมาใช้แรงงาน ก็จะมีปัญหาอีกเพราะชาวต่างชาตินั้นก็มีพื้นฐานไม่เหมือนเราก็อาจจะเกิดปัญหาด้านความแตกต่างและคนที่มาอยู่นานๆลูกหลานเขาก็จะกลายเป็นพลเมืองในประเทศนั้นๆเขาก็จะได้รับการศึกษาตามกฎหมายมีสิทธิ์มีเสียงก็อาจจะเป็นการแก้ปัญหาได้แค่ระยะสั้นเท่านั้น ถึงแม้จะบอกว่างั้นก็ออกกฎหมายให้เขาไม่มีสิทธิ์เท่าเรามันก็ไม่ได้หรอกเพราะถ้าทำงั้น นานาชาติก็จะรุมประนามเรื่องสิทธิมนุษยชนอีก ถึงแม้ทำได้ นานๆไปเขาก็จะเรียกร้องให้เขามีสิทธิ์มีเสียงอยู่ดี เหตุการณ์แบบนี้ก็เกิดในฝรั่งเศสอยู่บ่อยๆ

สรุปว่า.... จะแก้ปัญหายังไงก็จะมีปัญหาตามมาอยู่ดี ไม่มีโมเดลไหนที่สมบูรณ์หรอกครับ นี่เป็นแค่บางด้านที่ผมคิดเล่นๆขึ้นมา จริงๆแล้วถ้ามองลึกๆ ผมคิดว่า "การให้ความสำคัญกับประชาธิปไตยอาจจะเป็นแค่ความคิดในการให้ความสำคัญกับกระบวนการหนึ่งๆที่คัดสรรคนขึ้นมาบริหารบ้านเมืองแค่นั้น สิ่งนี้จะพัฒนาต่อไปได้เรื่อยๆ ไม่ควรนำมาเป็นประเด็นเถียงกันว่ามันจะต้องเป็นอย่างไหนๆ อะไรถูกอะไรผิด"

คำว่าอะไรถูกผิดใช้ได้แค่ช่วงหนึ่งๆของเวลาเท่านั้น เวลาผ่านไปคนเปลี่ยนความคิดและแนวทางปฎิบัติก็เปลี่ยนได้ตามที่เห็นในประวัติศาสตร์

และคำนี้มันไม่ได้สำคัญกว่าคำว่า "การให้ความสำคัญต่อชาติบ้านเมือง" หรอกครับ

แน่นอนการให้ความสำคัญกับชาติคือการทำหน้าที่ของประชาชนให้ที่สุด

หน้าที่ของเราคืออะไรในการช่วยมีส่วนร่วมทางการเมืองตรงนี้?

เขียนมาซะยาว 555 จะบอกแค่ว่า

"ไปเลือกตั้งนะครับ"

เสียดายจังผมทำเรื่องเลือกตั้งนอกประเทศไม่ทัน ^^

แล้วก็ไม่ใช่เลือกแล้วจบกันนะ นอกจากหน้าที่ในการเลือกสรร ยังมีหน้าที่ในการตรวจสอบอีก มันไม่ใช่แค่หน้าที่คนที่เกี่ยวข้องโดยตรง ทุกคนมีส่วนเกี่ยวข้องในคำว่า "ชาติ" นะค๊าบ